Wasze historie - Macierzyństwo

Jestem nosicielką wirusa HCV. Zaraziłam się nim w dzieciństwie, w szpitalu. Od dłuższego czasu aktywność wirusa w moim organizmie pozostaje na niskim poziomie, enzymy wątrobowe nie są bardzo podwyższone. Zdecydowaliśmy się więc z mężem na dziecko.  Bardzo się baliśmy, że ulegnie ono zakażeniu w ciąży, ale tak strasznie pragnęliśmy potomstwa. Urodziłam siłami natury.

Mam dwoje dzieci. Pierwsze urodziłam siłami natury, drugie cięciem cesarskim (przedwczesne odklejenie łożyska). Jeśli kiedykolwiek jeszcze przyjdzie mi rodzić, to tylko naturalnie! Przy normalnym porodzie ból jest trudny do zniesienia, ale po tych paru ciężkich godzinach mija i pozostaje tylko szczęście z dzidziusiem.

Kiedy wreszcie (po prawie 15 godzinach) urodziłam dziecko i je ujrzałam, zamiast radości odczułam przerażenie. Synek miał na głowie guza! Od razu myślałam o najgorszym. Mąż, obecny przy porodzie, również był zdezorientowany. Nie mogłam skupić się na wydalaniu łożyska, tak bardzo się bałam, że nasze dziecko jest chore.

Rodziłam dwa razy. Raz „tradycyjnie”, czyli na łóżku porodowym, a drugi raz w pozycji pionowej, na stojąco. Nie planowałam tego, ale gdy rozwarcie było już pełne, czułam, że jeśli się położę, to umrę z bólu. Za pierwszym razem poród trwał 2 godziny, za drugim niecałe pół (drugi okres). I dużo mniej bolało!