Nacięcie krocza podczas porodu

Nacięcie krocza jest stosowane w profilaktyce samoistnego pęknięcia krocza podczas porodu siłami natury. Zabieg ten wprowadzono z powodu nieraz istotnych konsekwencji dla dalszego komfortu życia kobiety.

W zależności od rozległości pęknięcia krocza wyróżnia się cztery stopnie uszkodzenia. W stopniu I uszkodzona jest jedynie śluzówka pochwy oraz niewielka część skóry krocza. Stopień II obejmuje ponadto uszkodzenie mięśni krocza. Jeżeli dodatkowo dojdzie również do uszkodzenia zwieracza wewnętrznego i zewnętrznego odbytu jest już stopień III (szacuje się ryzyko wystąpienia na 1%). W stopniu IV dodatkowo uszkodzona jest również błona śluzowa odbytu. W przypadkach, gdy obrażenia są niewielkie, nie ma potrzeby szycia pękniętego krocza.

Do czynników ryzyka pęknięcia krocza III stopnia zaliczono:
- masa urodzeniowa >4 kg,
- przetrwałe ułożenie potylicowe tylne,
- pierwszy poród,
- indukcja porodu,
- znieczulenie zewnątrzoponowe,
- czas trwania drugiej fazy porodu >1 h,
- niewspółmierność barkowa,
- nacięcie krocza w linii środkowej,
- poród kleszczowy.
 

Czy rzeczywiście nacięcie krocza powinno być zabiegiem wykonywanym rutynowo, jak to się dzieje dotąd w niektórych placówkach? O opinię poprosiliśmy profesora Krzysztofa Czajkowskiego.