Zakażenie rotawirusem - powikłania

Infekcja rotawirusowa

Poziom ryzyka zakażenia rotawirusami jest bardzo duży, co wynika z ich inwazyjności. Rotawirusy z łatwością się rozprzestrzeniają, trudno jest też je wyeliminować, gdyż nie reagują na zwykłe środki dezynfekcyjne. Do organizmu dostają się drogą kropelkową lub pokarmową, stąd też do zakażenia rotawirusem może dojść zarówno poprzez bezpośredni kontakt z osobą chorą, jak i przez styczność z zanieczyszczoną powierzchnią czy przedmiotami. Według statystyk, przed ukończeniem 5 roku życia infekcji ulegnie prawie każde dziecko, bez względu na stopień rozwoju cywilizacyjnego i higienę kraju.

Objawy biegunki wywołanej przez rotawirusy

Biegunka rotawirusowa najbardziej dotyka noworodków. Im młodsze dziecko, tym większe ryzyko odwodnienia , dlatego podczas leczenia stosuje się dożylne uzupełnianie płynów, co wywołuje dyskomfort i stres u małego pacjenta. Rotawirusy u dzieci wywołują gorączkę sięgającą nawet 40ºC, a także wymioty i ostrą biegunkę. Tym objawom towarzyszyć mogą również bóle brzucha, osłabienie, drgawki, jadłowstręt, objawy podrażnienia opon mózgowo-rdzeniowych oraz symptomy infekcji górnych dróg oddechowych.

Jeśli odwodnienie trwa dłużej, może dojść do ciężkich powikłań, m.in. do zaburzeń świadomości i zatrzymania moczu - w takim przypadku jedynym właściwym sposobem postępowania jest umieszczenie dziecka w szpitalu.

Skuteczność szczepionki na rotawirusy

Celem szczepienia jest przygotowanie układu odpornościowego dziecka do obrony przed atakami rotawirusów. Rodzice mają możliwość przygotować organizmy swoim pociech dzięki, dostępnej na rynku, doustnej szczepionce. Dane jednoznacznie wskazują, że szczepienie na rotawirusy tym sposobem jest skuteczne i bezpieczne - aż 95% niemowląt otrzymujących szczepionkę wytwarza przeciwciała i jest odporna na infekcje.

Szczepienia przeciwko rotawirusom – dlaczego warto?

Szczepionka przeciwko rotawirusom zawiera żywą, lecz o znacznie obniżonej wirulencji (zdolności do wywoływania choroby), postać ludzkiego rotawirusa RIX4414. Stosowanie jej uodparnia dzieci na najczęściej występujące szczepy drobnoustrojów. Szczepionka doustna ma postać zawiesiny, sporządzonej z proszku i rozpuszczalnika. Przygotowaną szczepionkę podaje się dziecku doustnie, za pomocą strzykawki, przez co eliminuje się stres towarzyszący tradycyjnym sposobom szczepienia.


Bibliografia

Kołakowska T, Czerwionka-Szaflarska M. Rotawirusy w ostrych zespołach biegunkowych u niemowląt i małych dzieci. Wiad Lek 1993; 46: 274-8
Mrukowicz JZ, Krobicka B, Duplaga M, et al. Epidemiology and impact of rotavirus diarrhoea in Poland. Acta Paediatr 1999; 426 (Suppl.): 53-60
Rytlewska M, Bako W, Ratajczak B, et al. Epidemiological and clinical characteristics of rotaviral diarrhoea in children from Gdańsk, Gdynia, and Sopot. Med Sci Monit 2000; 6: 117-22
Haffejee IE. The epidemiology of rotavirus infections: a global perspective. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1995; 20: 275-85

Zakażenia rotawirusowe